· 

Ik noem haar...



Ik noem haar…..
De kamer is stil sereen en opeens dient zich een kracht aan.
Het vult mijn wezen, de kamer, alles vibreert van deze opgewekte schoonheid.
Beminnenswaardig voor wie haar iets langer zou kennen.
Maar je kan haar niet kennen.
Om bewust te blijven van deze kracht was het van uiterst belang zo stil en aanwezig mogelijk te blijven, deze liefelijke energie.
Ze laat me achter met een stervende herinnering.
En wanneer ik genoeg sterf, zal de herinnering ons doen versmelten.
Ik noem haar…….

 

 

© Ronald Rhijnsburger

Reactie schrijven

Commentaren: 0