Ineens is het er

Er dient zich een aanwezigheid aan die de hele kamer vult.

Het bevat zo’n intensiteit zo’n heelheid

Om er bewust van te blijven is het noodzakelijk alle reacties met rust te laten.

Dan opeens alsof er een tornado door mijn lichaam en geest raast met een kracht die niet te bevatten is vult het mijn wezen.

Alles wordt door deze aanwezigheid naar binnen getrokken

Het geluid van de radio wordt niet meer gehoord daar ergens in de hoek van de kamer maar binnen in deze aanwezigheid

De hele dag blijft het aanwezig. Het maakt mij rustig, compleet en geheel gedachten loos.

 

Door steeds meer beslissingen vanuit deze heldere observatie te nemen komt er steeds meer vrijheid tot uiting, mijn hoofd is leeg en de oude bekende gedachten gangen krijgen steeds minder grip op mijn beslissingen.

Het geeft verdieping aan het leven dat niet daarbuiten te vinden is.

De aanpassing die het brengt in mijn lichaam en geest maken alles intenser en mensen die geen goede intenties hebben probeer ik zoveel mogelijk te mijden. De behoefte om alleen te zijn groeit met de dag.

De man die ik ooit geweest ben is niet meer, het zelfgemaakte beeld valt ineen en alle dwangmatigheden die daar aan verbonden ook.

Ik ben hen dankbaar die mij de ruimte aangeboden hebben om dit te mogen omarmen. Geen enkel woord geen enkel beeld draagt nog de kracht die het ooit eens had.

Deze vrijheid zal ieder mens gegund moeten zijn.

De moeiteloosheid waarmee de ervaringen elkaar opvolgen draagt een bepaalde synchroniseert in zich, omdat er steeds minder grenzen in de geest aanwezig zijn. Het maakt een wereldburger van je die zonder leger vanuit verdediging of aanval hoeft te waken over iets wat de angst het ooit ingefluisterd had.

Zoek geen vrijheid in dat wat de uiterlijk wereld aanbied.

Hun concepten zijn vaak goed bedoeld maar het geen geleerd wordt of aangeleerd wordt zal als ballast gaan wegen.

Daarbuiten is geen vrijheid te vinden zolang er geen vrijheid in het individu zelf aanwezig is.

Waar er in het individu wel vrijheid aanwezig is zal deze geen behoefte voelen om op zoek te gaan.

Geen mens kan een ander mens bevrijden van het eigen gemaakte zelf, zolang deze niet afleert wat aangenomen is als waarheid ooit daarbuiten opgedaan aan concepten, tradities en gewoontes.

Niets kan opwegen tegen de sensitiviteit die er aanwezig komt wanneer de oude barricades omvergeworpen zijn door de immense kracht die vrijheid heet. Een innerlijke revolutie vind er plaats zonder dat er strijd geleverd hoeft te worden. De vogels laten het al eeuwen zien geen muur houd hen tegen wat door de mens gemaakt is.

Zo ook is de geest instaat om te vliegen.

De uitnodiging hiertoe zal er zijn wanneer de mens de zoektocht staakt en volledig aanwezig is in het geen het leven aanbied en daar geen enkele weerstand aan geeft maar simpelweg observeert.

Wanneer de zintuigen volledig alert zijn gaan ze samenwerken als één energieveld. Lichaam en geest gaan samensmelten de afscheiding vervaagt en dan opeens is het daar.

 

Ronald Rhijnsburger

(Fragment “De Salon Filosoof”)

 

 

 


Het denken is altijd op de vlucht.

 

Overvloed manifesteren;

Meer geld.

Meer succes.

Meer dit of dat naar je toe trekken.

Afgelopen decennia zijn er vele manieren aan het licht gekomen om meer succes, meer geld of wat dan ook naar je toe te kunnen trekken. Boeken, spirituele mensen die “Het Geheim” kennen en het graag willen delen.

De vorm die nu vooral voorbij komt is het aanleren van bepaalde meditatietechnieken of visualisaties, waardoor hetgeen gewenst wordt zich zal manifesteren.

We zijn er allemaal op een bepaalde manier gevoelig voor.

En de één, meer dan de ander, gaat ermee aan de slag.

Baadt het niet dan schaadt het niet, zou je zeggen.

Maar van waaruit komt deze wens?

Waar heeft het individu niet genoeg van, of zou er graag meer van wensen?

Een wens is kort gezegd een stukje onvrede over de huidige situatie. Of erger zelfs, angst dat het anders wel eens mis zou kunnen gaan in zijn of haar leven.

Mensen die je precies kunnen vertellen hoe je meer geld of succes kunt vergaren, zijn vaak de enigen die datgene verkrijgen waar de volgers naar op zoek zijn.

In deze staat is “het grote geheim” niet meer of minder dan een “verdienmodel” geworden met soms piramideachtige grondtonen.

 

Maar nu terug naar de wens om meer geld, geluk of status te vergaren. De wens is een stukje onvrede over de huidige staat van zijn binnen het individu.

Het is niet tevreden over de huidige positie waarbinnen het leven zich afspeelt.

Als die onvrede groeit, of binnen het individu, te veel gewoontes de kwaliteit van leven inperken, komt het gevoel van onvrede op een punt dat de mens wil vluchten uit de huidige staat van zijn.

Door te vluchten naar een toekomstig beeld, waarvan de inhoud met de beste intenties bedacht kan zijn, is een feit.

Als ik meer geld heb kan ik veel meer voor de wereld betekenen….

Als ik meer succes heb, hoef ik me geen zorgen te maken over geld….

Als ik……. enz., enz. (vul maar in)

Het is een ‘als’ gedachte en met die gedachte gaan we op zoek naar manieren om het te realiseren.

Er worden verschillende manieren aangeboden.

Oefeningen die men 3, 9, 12, 100, 200 keer per dag moet herhalen.

Meditaties, waarmee je soms weken bezig bent om ze uit het hoofd te leren, alvorens je begint te leren hoe ze toe te kunnen passen.

Visualisaties, ook weer met oefeningen en technieken enz. enz.

Maar om weer terug te komen op de wens, de onvrede, de vlucht, de angst die in het beginsel besloten ligt.

Waar komt die onvrede, die onrust vandaan?

Is het iets wat je al langer kent? En het gevoel wat erbij hoort is dat nieuw? Of is dit een bekend gevoel?

Is het niet veel verstandiger om eens echt naar dat gevoel te kijken, in plaats van ervoor weg te vluchten?

Is die onvrede en onrust met alles erop en eraan niet precies waar de overvloed in ligt opgeslagen?

Kun je in dit moment door de inhoud van de onrust aan te kijken, niet veel sneller tot de kern komen?

Wat nu als er in dit moment geen enkele onrust of onvrede zou zijn? Zou je dan nog steeds op zoek zijn naar meer succes, meer geld of meer geluk?

Is het niet een collectief goed geworden om maar op zoek te zijn naar onszelf ergens daarbuiten?

Een modus in de mind, om maar niet te hoeven dealen met de onrustige geest die we allen bezitten.

Het is een geloofssysteem aan het worden, waarbij de verantwoordelijkheid naar de toekomst geschoven wordt. In de hoop dat iemand anders ons kan leren hoe we dit moeten doen.

Het is de onrust uit het verleden dat het heden gebruikt om zich weer te vertonen in de toekomst.

Stel je voor, je trekt meer succes en meer geld aan.

Is het dan niet zo dat de angst uit het verleden daar gewoon in meegroeit?

Er valt namelijk meer te verliezen!!

Ons denken is altijd op de vlucht. Op zoek naar een uitweg voor de huidige ervaringsbeleving waarin we veelal gevangen zitten.

We volgen vaak iets of iemand die een dieper geheim schijnt te kennen. We volgen braaf de aangeboden technieken, methodes, meditaties en visualisaties. Maar vroeg of laat verliest de geest de interesse en hebben we een dag geen tijd of zin.

En voor je het weet doe je er niet veel meer mee.

Totdat er weer iemand opstaat die slim genoeg is om de massa van zijn of haar profetie te overtuigen, met wederom technieken waarmee men kan ontsnappen aan de realiteit en de zorgen over de actuele verantwoordelijkheden binnen ons bestaan. Men hoeft zich immers door het toepassen van deze technieken geen zorgen te maken…!?

Alles heeft zijn plek op deze Aarde en ook dit. Maar zolang het denken op de vlucht blijft zal er nooit vrede bestaan.

Observeer de onvrede, de onrust. Waar ben ik voor op de vlucht? Wat maakt mij onrustig? Het gevoel zal feilloos laten voelen wat er scheelt. Probeer geen oplossingen te zoeken als je observeert. Zoek geen uitweg, maar kijk het aan zonder op de vlucht te slaan.

“Ja maar…”, “weet je niet hoe ik……”, “wat denk je wel…”, “je zou een dagje met mij moeten ruilen…”, “straks ben ik alles kwijt…!”

Deze genoemde weerstandgedachten zijn de geprogrammeerde gedachten. Patronen die er altijd voor zorgen dat we op de vlucht slaan.

Het ‘ik’, wat zich heeft afgescheiden, is datgene waaruit de wens in ons naar boven komt.

Het is daar waar de onvrede en onrust vandaan komt.

Het wenst weg te vluchten uit de situatie waartoe het zichzelf beperkt heeft.

Ook in dit moment geeft het leven je alles wat je nodig hebt.

Dit niet altijd leuk of overvloedig. Vlucht er niet voor weg. Kijk het aan en verbind en verruim je geest door datgene te observeren wat plaatsvindt in jezelf.

Door deze verruiming ontstaat er meer ruimte voor inzichten en inspiratie, omdat geluk en overvloed in dit moment besloten liggen.

Begin nu en ga niet wachten totdat zich iets manifesteert in de toekomst.

Iets aanleren van een ander verliest vroeg of laat zijn waarde.

Het leven observeren verschaft wijsheid over de opgedane kennis uit het verleden.

Ga door met alle technieken en methodes, meditaties en visualisaties vanuit observatie, in plaats vanuit een wens en aanschouw wat ze je werkelijk in dat moment aanreiken.

Ze zijn niet zinloos, alleen de staat van waaruit ze ondernomen worden is van wezenlijk belang.

 

 

Ronald Rhijnsburger.


Er is een Sterven zonder dood te gaan.

 

Laatst was er iemand die zoveel geleden had in haar leven en mij vroeg; ‘Wat is mijn doel hier op Aarde?’ Er moet toch ergens een missie zijn?

Ik wist wat zij allemaal had moeten doorstaan.

Ik zei; ‘Er is een sterven zonder dood te gaan.’

‘Maar hoe doe ik dat dan?’ Vroeg de vrouw.

‘Kijk naar wat geluk en plezier is voor jou,’ zei ik en onderzoek deze.

 

Om verdriet in te zien is het van belang, om in te zien wat geluk en plezier voor jou betekent. ‘Maar ik heb en ken geen geluk en plezier!!!!!’ Riep de vrouw vanuit pure wanhoop, waarna de tranen over haar wangen rolden.

Toen deze emotionele lading eraf viel, kwam er een ontspannen glimlach op haar gezicht.

Ze begon te praten over haar kind toen het klein was en hoe gelukkig dit beeld haar stemde.

Ze was haar kind verloren, een aantal jaren geleden en had sindsdien nooit meer echt durven kijken naar deze beelden.

Ik stelde voor, om samen vanuit dit mooie beeld het verdriet in te zien, voor wat het nu werkelijk was.

Ze kon nu met zachtheid en zelfs met een dankbaar gevoel haar verdriet aankijken en het zelfs omarmen.

Ze was dankbaar voor de ziel waarvoor ze had mogen zorgen.

Het geluk en het verdriet smolten in dat moment als het ware samen.

 

Natuurlijk is het een proces, maar soms door het tegendeel in ons zelf te onderzoeken, kan er een opening ontstaan, wat kan lijden tot een doorbraak.

Dit schrijven is met toestemming van de vrouw waarover dit stukje gaat.

Sterker nog, ze heeft me gevraagd om hierover een stukje te schrijven, zodat er misschien nog meer mensen er iets aan kunnen hebben.

Ik heb hierin toegestemd, omdat verdriet iets is van ieder mens.

Ieder mens is bekend met het verdriet van verlies.

Verlies is een beweging, die in de mensheid plaatsvindt en haar tegendeel is geluk.

 

Ronald Rhijnsburger

 

 


Een geest zonder tradities, is vrij.

 

Beneden aangekomen keek de jonge man door het raam.
De zon brak juist door en scheen haar gouden licht over de groene heuvels.
Het zorgde voor prachtige schaduwen en er ontstonden de meest uiteenlopende groentinten in het landschap.
De voedertafel voor het raam was zijn tv.
De bruine mussen, de gekleurde koolmezen, de grijze duiven en de zwart witte eksters voerden hun dagelijkse programma op.
Er was vandaag niets anders te bespeuren aan hun gedrag.
Het ging allemaal gewoon, zoals de natuur de beweging van het leven liet zien.
Volgens de kalender was nu het nieuwe jaar begonnen.
Maar gedachten overvielen hem; ‘Wat is er eigenlijk echt nieuw aan?’
‘Was hij voornemens de dingen dit jaar anders te gaan doen?’
‘Had hij zichzelf nieuwe doelen gesteld?’

 

Hij keek weer naar de voedertafel en zag een roodborstje wat zojuist geland was.
Zij zat daar alleen midden op de voedertafel.
De andere vogels waren in geen velden of wegen te bekennen.
Even leek het alsof het roodborstje hem aan keek.
En juist in dat moment was het dat hij een siddering, een elektrische schok door zich heen voelde, van zijn tenen tot aan zijn kruin.
Hij besloot op dat moment zichzelf te bevrijden van elk voornemen.
Hij keek weer aandachtig naar het roodborstje, die daar nog steeds in het midden van de voedertafel zat.
En in een flits vloog het kleine vogeltje weg, richting de zon.
Al gauw werd het roodborstje een stipje aan de blauwe hemel en werd opgenomen in de grote ogenschijnlijk lege ruimte.
De jongeman keek weer naar de voedertafel die nu leeg was, en hij bedacht zich ‘alles komt en gaat’.
Er valt niets nieuws te vinden in iets wat ontstaan is vanuit een traditie.
Het is louter een in-geprogrammeerd stukje erfgoed wat géén werkelijke waarde heeft.
Sterker nog, het zorgt ervoor dat de werkelijke waarheid niet gezien kan worden.
Het vindt plaats in een collectief momentum, waarin je voornemend bent iets in jezelf of in de wereld aan te passen en je wens ieder het beste toe.
Maar het is het verleden dat ligt opgeslagen in dé traditie, die ervoor zorgt dat wat in-geprogrammeerd is, zijn weg vindt via het heden naar de toekomst.

 

De jonge man besloot nog even te genieten van de ruimte die hij voor zich zag.
De schaduw van de wolken danste op het groene gras.
In de verte, halverwege de prachtige groene heuvel stond een boom alleen, die zijn schaduw liet vallen op de heuvel.
Een gekke gedachte kwam bij de man naar boven.
‘Zou die boom nog goede voornemens hebben?
En zou hij de andere bomen een gelukkig Nieuwjaar wensen?’
Hij vulde het antwoord zelf in, ‘hoogstwaarschijnlijk niet’.
De boom, de vogels, volgen gewoon de beweging van de natuur met al haar wetten.
De boom biedt geen enkele weerstand aan dat wat door de wetten van de natuur aangeboden wordt.

 

 

Ronald Rhijnsburger


TAT TVAM ASI- DAT BEN JIJ

 

Ons bijna gehele leven lopen we langs dezelfde lijnen, we lijken hierbinnen vrij en veilig te zijn.

Uiteindelijk zullen deze lijnen ons beperken.

Het is het “zelf”die deze lijnen uitzet, in stand houdt,  als een soort van Grid aan lijnen.

Dit Grid maakt dat we onszelf herhalen, we uit herinnering en tradities ons leven invulling geven.

De meeste van deze tradities hebben we overerft van onze opvoeders en of gekopieerd van allerlei systemen die er maatschappelijk gezien zijn .

Is het mogelijk om te leven zonder dit Grid van begrenzing?

Ja dat is mogelijk!!

Echter alleen wanneer de geest volledig verkeert in een onophoudelijke staat van oplettendheid, zodat alle hierboven genoemde patronen en gehechtheden in zijn geheel worden ingezien.

Het is dan, dat er in de geest en in de hersenen een aanpassing plaats vind.

Deze aanpassing verteerd de programma's, waardoor we gevormd zijn in het verleden en haalt de vlucht naar de toekomst weg uit ons systeem, zodat alleen het heden aanwezig is en je op de feiten van het huidige moment gefocust bent.

Het maakt niet veel uit of je je leven leidt keurig netjes binnen de lijnen, of dat je de grenzen van deze zogenoemde lijnen opzoekt in je leven.

Uiteindelijk verkeer je in het zelfde Grid, die ten alle tijden conflict met zich meebrengt.

Deze lijnen bepalen hoe je leven er uitziet,  sterker nog  ze bepalen wie je bent, namelijk een beperkte versie van leven.

Kortom,  zie al je identificatie processen in door middel van gefocust te zijn in een  onophoudelijke staat van observatie en ontmoet een totaal andere dimensie !!!

 

TAT  TVAM ASI – DAT BEN JIJ

 

Ronald Rhijnsburger


Karma

 

 

De wet van oorzaak en gevolg, ook wel karma genoemd, bestaat niet meer als zodanig wanneer  we de geconditioneerde denkgeest volledig inzien.

Een oorzaak ligt altijd ergens in het verleden.

Het gevolg daarop is het heden en de toekomst.

Oorzaak en gevolg zijn geen twee verschillende zaken, maar één.

Het rad van karma is een vicieuze cirkel.

Als een mens door zuivere observatie zijn eigen denkgeest inziet en zich losmaakt van het verleden, zal de denkgeest zich niet alleen vernieuwen, maar  tevens de vicieuze cirkel die we karma noemen instant verbreken, wat ruimte schept voor echte verandering.

Wanneer men volledig in het hier en nu is, is er geen verleden, geen toekomst, en kan er geen sprake zijn van oorzaak en gevolg.

Ik merk, dat er vaak misbruik gemaakt wordt van het woord, het concept karma.

En dat men dat concept de schuld geeft of er in vlucht.

Men plaatst de schuld op een plaats buiten zichzelf.

Dit komt door de door de ogenschijnlijke afstand die er zit tussen het verleden en de toekomst.

Een mens die de afstand tussen het verleden of de toekomst eruit haalt, bevindt zich in het huidige moment.

Alles wat er is bevind zich in dit moment, er is geen geconditioneerde denkgeest en geen geconditioneerd gevoel dat met zaken bezig is buiten zichzelf.

Dit moment wanneer je dit leest is het enige moment dat er is. En je leest het altijd Nu.

Karma is niet wat je er van denkt dat het is.

Zonder psychologische tijd  is er geen afstand .

Er is zonder deze tijd geen afstand van hier naar daar, geen begin geen eind, geen oorzaak geen gevolg . Zonder psychologische tijd vindt alles NU plaats, dus terugkijken naar een oorzaak in het verleden is niet nodig om een gevolg in te zien.

Beiden komen tot een versmelting in dit moment.

 

Neem dit stukje absoluut niet aan voor waarheid, maar onderzoek het op de feiten van dit moment.  Haal er geen concepten bij die door anderen bedacht zijn, of vorige levens waarvan je niet zeker kunt weten of het wel zo is geweest als je denkt dat het gegaan is.

Het enige wat we nu zeker kunnen weten is dit moment, de rest is of een herinnering uit het verleden of een vlucht naar de toekomst.

Volledig in dit moment aanwezig en alert zijn maakt de geest vrij, vrij van het rad dat karma heet. Met deze heldere nieuwe vrije geest is men zich bewust van een groter geheel, waardoor het begrip karma een andere lading krijgt. Je zit dan niet meer gevangen in oorzaak en gevolg, maar hebt een inzicht over wat oorzaak en gevolg is.

Namelijk, dit moment, alles vind Nu plaats.

Tijd creëert afstand en afstand creëert angst, angst creëert lijden en lijden bezit oorzaak en gevolg .

Kun je zien dat deze ketting niet aanwezig is zonder psychologische tijd?

Nogmaals,  het gaat er niet om of dit waar of niet waar is, maar om het  in observatie nemen.

 

Ronald Rhijnsburger

 

 

 

 


 

Een stille geest geeft diepe inzichten.

De mens die echte verandering wenst, 
dient alles wat hij of zij geleerd heeft achter zich te laten.
De leegte, de ruimte, die zich dan openbaart in de verstilde geest,
zal de mens voorzien van diepe grenzeloze inzichten.

 

Ronald Rhijnsburger

 


Het absolute Niets,

 

Onsolide gedachten maakten zich meester van mij. 
De voorstellingschaos die mijn geest produceerde was werkelijk bezeten van wanen. 
Waar ben je nou, ik zoek je overal, ik veroordeel mijzelf wat heb ik fout gedaan, waar ben ik je verloren, waar ben je nu.
Toen ik het niet meer kon verdragen, niet meer aan kon en mijn diepste angsten voorbij trokken. 
Zag ik het ineens het ledige gevoel, dat de angst mij doet laten voelen, daar is het daar, waar de eenzaamheid je tot niets maakt. 
In die leegte die stilte waar ik ophoud met overleven vindt het leven zichzelf in eenvoud in heelheid . 
De absolute “niets-heid”, daar ben je al die tijd geweest en zul je altijd aanwezig zijn. 
Mijn denkgeest heeft moeite met deze “niets-heid” mijn hersenen registreren het woord “niets-heid” niet eens. 
Daarom zocht ik je altijd op de verkeerde plek.
Het is geen plek het is werkelijk niets.
De vrijheid in deze “niets-heid” is niet te benoemen.

 

 

Ronald Rhijnsburger



Waar wil ik vandaan of uit weg vluchten?

 

Wanneer we geen vrede in onszelf ervaren, dan is het brein zo geprogrammeerd, dat we op zoek gaan buiten onszelf en doelen gaan stellen.

Doelen stellen, om maar niet te hoeven zien, maar niet te hoeven voelen waar het zeer doet.

Elk doel schept een verwachting, een wens, een hoop.

Wanneer het doel bereikt wordt en de verwachting instort, blijft over waar we voor op de vlucht geslagen zijn namelijk; ”ons-zelf”

De wens die in het doel gesteld was, heeft voor een aanpassing gezorgd in het zelfbeeld,  maar heeft het niet kunnen veranderen het is er niet toe instaat.

Het zelfbeeld is gecreëerd door de denker, de denker vlucht en zoekt het buiten zichzelf maar komt zichzelf altijd weer tegen.

Doelloos zijn, laat zien welke onvrede er nog is welke pijn er nog zit.

Dus als we een doel stellen, stel dan de vraag;

Waar wil ik vandaan of uit weg vluchten?

 

Ronald Rhijnsburger

 

 


Relatie en Conflict

 

In elke relatie is er conflict, totdat men inziet dat er geen ik en geen ander is.
Kunnen we dan nog wel spreken over relaties, of is het hebben van een relatie een idee, een concept?
Een idee waarin we onszelf op verschillende manieren presenteren.
We gaan vanuit afgescheidenheid op pad.
Waar is er dan liefde te vinden? 
Liefde is eenheid, dus kijkend vanuit afgescheidenheid vliegt de liefde snel voorbij, men valt van de roze wolk af door afwezigheid van liefde.
De ander kan ons nooit compleet maken als we in het geloof zitten dat er een ander is.
Daar waar twee dingen zijn, is van heelheid geen sprake.

 

 

Ronald Rhijnsburger


The best part of waking-up

 

The best part of waking-up is
when you realize you were never asleep .

When that reality hits you, you can see that there is nothing to let go, nothing to accept, nothing to seek for. You can see instantly that you are free, beautiful, hole. with a clear mind free from the known, free from the past, free!!!!! 


Every action you take in the search to wake-up , is a search of the conditioned mind, only the mind thinks I must search to wake-up. Every search leeds you away from that what you are looking for.
But can never reveal the true beauty that you are already.
The only thing is to be aware of being aware. And leaf it at that.

 

 

Ronald Rhijnsburger


True Beauty

 

True Beauty is not a thing you can buy or search for,
True Beauty appears when a Human Being can see his conditions,
And doesn’t judge about it, but really see why it is there.
True Beauty is there when we stop recording with our mind,
Then true Beauty appears as a sensitivity, Not as known feeling, 
True Beauty is there where the mind is still and you are utterly present,
Then you see the true Beauty in everything .

 

 

Ronald Rhijnsburger


De denker is zijn denken.

 

Het denken in ons is opgebouwd uit kennis van het verleden, de denker, die het denken beheerst probeert dus feitelijk het verleden te beheersen.
Als je kijkt naar een prachtige zonsondergang is dat wonderlijk.
Daarna ga je er over nadenken hoe mooi het was en beleef je er plezier aan. Het plezier er aan is een herinnering, maar staat los van het werkelijke wonder dat je aanschouwde tijdens de zonsondergang.
Er is niets mis met herinnering zolang je er maar bewust van bent dat het niet echt leeft.

Een andere belichting is; je maakt een prachtige foto van de zonsondergang die je aanschouwde.
De volgende dag kijk je naar de foto, die roept dan herinneringen op.
Maar het feit is dat het een surrogaat is.
Het is een afbeelding,  maar bezit niet de werkelijke magie van het moment dat je de zonsondergang aanschouwde.
Als we onszelf voor het proces even vergelijken met een zonsondergang, kun je dan zien, dat door over de zonsondergang na te denken er een afscheiding plaats vind, het denken probeert de zonsondergang, onszelf, te analyseren.
Door dit te analyseren wordt de zonsondergang  fragmentarisch en delen we de zonsondergang op in allerlei facetten, maar ervaren niet meer het geheel.
Het denken koppelt zich los van wat er werkelijk is, het verdeelt zichzelf.
Het denken projecteert altijd, maar heeft daar tijd en afstand voor nodig. Als de denker een foto maakt van de zonsondergang scheidt het zich af van de zonsondergang.
Kun je de denker waarnemen in jezelf en zien waar deze jou beheerst?
Het gaat er niet om wat je antwoord hierop is, want die is afkomstig van de denker die simpelweg probeert de vraag op te lossen of te beantwoorden.
Maar kun je het zien?
Kun je het conflict waarnemen?

 

 

Ronald Rhijnsburger


 

De klare klank van het ongebroken.


Wanneer we spreken van ‘jij en ik’ is er geen heelheid maar een afscheiding tussen twee objecten.
Is het mogelijk om elkaar te zien zonder deze afscheiding?
Een direct zien zonder het beeld van herinnering, die we aan elkaar hebben.
De herinnering van plezier, frustratie, verdriet, opwinding.
Kun je naar elkaar kijken zonder dit beeld van het verleden?
Vaak is het zo dat wat wij een relatie noemen slechts dit beeld omvat. Kun je waarnemen, dat dit beeld geen liefde bezit?
Kunnen wij elkaar aankijken zonder dat dit verleden?
Kunnen we elkaar aankijken zonder dit te registreren met onze hersenen.
Een direct zien, als we iemand aankijken, volledig alert, zonder dat je gaat identificeren met, ‘wat heeft hij/zij toch een mooie ogen of een mooie lach’.
Kun je die beeldvorming met rust laten door gewoon stil met volledige aandacht de ander te zien?
Dit zien haalt de afstand, de tijd tussen jou en de ander eruit.
Dan zie je zonder verleden, maar volledig wat echt is in het moment.
Dan is er sprake van heelheid en eenheid.
In wezen kunnen we niet meer spreken over een relatie, want dat benadrukt altijd dat er twee moeten zijn, wat vroeg of laat resulteert in conflict.

 

Ronald Rhijnsburger

 

 


Hoe verdeeldheid ons kan samensmelten

 

De verdeeldheid die zich nu afspiegelt in de wereld is een verdeeldheid die het individu het geschenk biedt van EENHEID.

Het biedt het individu de mogelijkheid om  zijn of haar eigen innerlijke verdeeldheid in te zien en te laten versmelten als één.

Op het wereldse toneel zal de verdeeldheid nog een aantal jaren de boventoon voeren.

Deze energieën moeten nu eenmaal gekanaliseerd worden.

Het vat wat verdeeldheid heet, zal langzaam leegstromen.

Wanneer het individu zijn of haar eigen innerlijke verdeeldheid inziet en werkelijk vanuit dit eenheidsbesef op pad gaat, zullen er spoedig signalen zichtbaar worden op het wereldse toneel dat, andere individuen de kans biedt om in te zien wat er werkelijk gebeurd.

Hierdoor zal verdeeldheid snel terrein verliezen.

De kracht van eenheidsbesef  binnen het individu zal het aankomende jaar een verantwoordelijkheid oproepen, waardoor er geen behoefte meer is om te reageren op uiterlijke verdeeldheid.

Voorspellingen over wie de verkiezingen zullen winnen of welke natuurrampen ons te wachten staan het aankomende jaar, zijn voorspellingen vanuit verdeeldheid en kunnen het individu beïnvloeden en zelfs sommigen ervan kunnen weerhouden om verdeeldheid los te laten.

Verdeeldheid is een bijproduct van angst, angst heeft verdeeldheid in het leven geroepen.

Om even een fysiek voorbeeld te geven is het aardig om je armen wijd open te doen, en te kijken naar je rechterarm en te kijken naar je linker arm waarbij het vooral belangrijk is om de afstand die tussen de twee armen zit te zien.

Nu wanneer we de armen naar elkaar toe brengen en de linker en rechterhand elkaar raken vind er een verandering in energie plaats.

Merk het verschil op wanneer je armen uitgestrekt zijn en wanneer de armen samen komen en de handen elkaar raken.

Een heel simpel voorbeeld misschien, maar het geeft een goed beeld, wanneer we inzien dat angst afstand nodig heeft om verdeeldheid voort te brengen. 

De verdeeldheid, die zich nu laat zien in de wereld, is er omdat we afstand plaatsen tussen onszelf en de ander om wat voor reden dan ook.

Zonder deze afstand kunnen we inzien dat de ander helemaal niet anders is.

Het is ook gewoon een mens van vlees en bloed.

Wanneer het individu steeds meer en meer gaat inzien, dat eenheid een feit is zal het de afstand eruit halen, waardoor angst en verdeeldheid geen heersende factoren meer zullen zijn.

Geschreven woorden hebben geen waarde als het individu het zelf niet onderzoekt op juistheid. Sterker, de waarheid zit niet in het hierboven geschreven stukje.

Maar de waarheid zit in het individu, die de reactie onderzoekt, die het innerlijk teweeg brengt en daar verantwoordelijkheid voor neemt.

Wat het komende jaar je ook laat zien, hou je handen tegen elkaar tegen je borst neem het geschenk van eenheid in ontvangst. 

 

 

Ronald Rhijnsburger


Het jaar van verantwoordelijkheid.

 

Vorig jaar ben ik veel gevraagd om te komen spreken ergens in het land.

Om een voorbeeld te geven; ben ik gevraagd om op een seminar te komen spreken.

Wat mijn visie is om mensen succesvoller te laten zijn in hun privé leven en in hun werk.

Het gebeuren was groots opgezet en duurde drie dagen.

Nadat ik informatie had ingewonnen over hetgeen er die drie dagen zou plaatsvinden, heb ik de verantwoordelijke opgebeld en gezegd,  dat het maar beter zou zijn om iemand anders te vinden aangezien ik de bezoekers en de organisatie behoorlijk zou teleurstellen.

‘Maar waarom teleurstellen?’ vroeg de persoon aan de andere kant van de lijn.

Mijn uitleg was;  dat er mensen kwamen spreken over hoe ze meer omzet konden krijgen in hun werk en hoe ze beter konden adverteren om dat te realiseren.

Anderen kwamen spreken om hun boek aan te prijzen, hoe u gelukkiger kon worden in het leven.

Weer een ander had een prachtige methode uitgedacht die een mens volgens bepaalde technieken in zijn of haar kracht zou zetten.

En dat, als ze de seminar alle drie de dagen zouden volgen, het boek voor de helft van de prijs konden krijgen, jawel 50% korting!

Omdat het groot opgezet was, was prijs voor de kaarten die de bezoekers moesten kopen niet gering.

Ik vertelde de persoon aan de telefoon dat dit gebeuren niet één bezoeker echt succesvoller of gelukkiger kon maken. Dat alleen de sprekers en de organisatie er beter van zouden worden.

Een boek, training, seminar of in wat voor termen het ze tegenwoordig al dan niet brengen, dat bestaat uit kennis, technieken of methoden, kan de mens nooit echt veranderen.

Het kan de denkgeest op zijn hoogst aanpassen.  Die aanpassing is dan slechts nog van tijdelijke aard.

Dat dit soort samenkomsten er zijn, ligt in de feit dat de mens zijn of haar verantwoordelijkheid niet neemt en het graag in een stoel zittend, op een presenteerblaadje aangereikt wil krijgen.

Ze willen helemaal niet veranderen, ze willen hebben, zoveel mogelijk!

Eenmaal weer thuis, of op het werk, zal men er snel achter komen dat er maar weinig echt veranderd is. De kennis past zich wel aan, maar het ongelukkige gevoel komt snel weer tevoorschijn zowel op persoonlijk als op werkgebied.

De geleerde technieken worden vergeten, het boek verdwijnt in de kast en er komen nog steeds niet meer klanten, sterker nog er wordt meer verlies geleden, omdat het seminar een behoorlijk gat in de begroting heeft geslagen.

 

Het bijwonen van dit soort zaken is momenteel een hype.

Aan alle kanten wordt het aangeboden, maar echte verandering kan niet plaatsvinden, als de mens denkt dat het ergens anders te vinden is dan bij de persoon zelf.

Als de mens op zoek gaat buiten zichzelf en niet durft te kijken naar zichzelf , zal het nooit geluk (succes) vinden.

Veel seminars, webinar, boeken, trainingen die er zijn, behelzen niet meer of minder dan een verkoopmodule aangekleed in een mooi jasje.

Het gaat er niet over om de medemens echt te helpen, maar er zelf rijker van te worden.

Het is een dingetje geworden, wat in sommige gevallen, zelfs riekt naar een piramideachtige constructie.

 

Wat geërgerd zei de spreker aan de andere kant van de lijn; dat het inderdaad beter zou zijn als ik ‘niet’ kwam, omdat het toch niet echt zou passen.

Ik zei verheugd; dat lijkt mij ook en dat houdt in dat ik dan drie dagen vrij zou hebben.

Deze vrijheid maakte, dat ik mij geïnspireerd voelde om dit stukje te schrijven.

 

Ik val niemand aan en ik weet het niet beter, sterker nog, ik weet niets, en dat houd mijn denkgeest rustig, zodat het leven mij van alles laat zien, leuke dingen, minder leuke dingen, maar misleidende kennis heeft geen ingang bij mij.

Ik hoef niet te zoeken naar meer of beter, omdat geluk en succes in dit moment besloten liggen. En niet in kennis bedacht door een ander.

Het heeft zijn plek, maar is nooit volledig.

 

Neem verantwoordelijkheid  voor jezelf dit jaar, door herkenning in te zien.

Verken je eigen geest en niet die van een ander, ook al bieden ze jou geluk, succes of rijkdom.

Alles ligt in jezelf besloten.

 

Ronald Rhijnsbuger

 

 

 


Wezenlijk beschouwen,

Onthecht, niets bekends, alles nieuw, helder, vol van leven
Opgelost in het niets, het alles.
Als het bekende wegvalt, alles waarvan ik dacht dat ik het was, werd in één ogenblik vernietigd.
De denker, de voeler, de waarnemer, onthecht.
Leeg maar toch compleet.
Nu ik er over nadenk breng ik het weer tot leven en kan het onmogelijk terug gevonden worden.
Het denken en het voelen is mij bekend, maar nooit meer nieuw.
Alles is gelabeld, geconditioneerd bekend.
In het onthecht zijn is er pas echt ruimte voor liefde, in het niet onthecht zijn is liefde slechts een surrogaat, een verlangen naar.

Ronald Rhijnsbuger


Observeer je bewegingen, je denken en hoe je spreekt.
Wees je bewust van het tempo waarin je beweegt, spreekt en denkt.
Door alert alles een tempo lager te doen zal zich een natuurlijk levensritme openbaren.
Er vind dan versterving plaats van het mechanische ritme.
De klare schoonheid laat zich in alles zien, in en om je heen.
Een natuurlijk levensritme is vrij, alert en aanwezig.

Ronald Rhijnsburger

Doe je mee met deze meditatieve oefening? 
Een momentje om bij je zelf te komen door deze tekst die hieronder volgt vertraagt te lezen.
Stel jezelf in staat om even uit de hectiek van de denkgeest te stappen.
Lees de tekst vertraagt, dus langzamer dan je gewent bent, je past het tempo aan.
Doe je mee?

Lees deze tekst rustig en aandachtig door.
We hoeven nergens op uit te komen of ergens naar toe.
We vertragen alleen het tempo van wat we lezen.
Door deze vertraging ontstaat er vanzelf een focus.
Er is aandacht nodig om uit het gewone ritme te stappen.
Door aandachtig te lezen in een rustig tempo gebeurd er iets moois.
Als we nu aandachtig zijn, kun je dan opmerken of er leven in je handen zit of in je voeten?
Voel maar even.
Het is van geen belang om het geen je voelt in handen en/of voeten te analyseren, het is niet belangrijk.
Wees je bewust, hoe je zit of hangt of ligt.
Ontspan je lichaam maar, blijf gefocust en met volledige aandacht lees je de tekst en je staat in contact met je lichaam.
Haal diep adem, laat eventuele gedachtes en gevoelend voorbij gaan, je bent even vrij.
Vertraag hoe je leest en zorg dat er niet al te veel kan hechten qua informatie die je voorbij ziet komen op sociale media. 
Observeer met volledige aandacht.
Kijk hoe lang het duurt voordat je weer opmerkt dat je weer snel aan het lezen bent of weer gespannen zit.
Even weer vertragen en je kunt weer ademhalen vanuit een ontspannen vrije geest.
Heb je dit stukje toch snel gelezen, dan kun je altijd opnieuw beginnen.

Ronald Rhijnsburger