Het vormloze bewustzijn

Ronald Rhijnsburger

Het vormloze bewustzijn,

Liefde is de natuurlijke conditie van alle ervaringen, voordat de gedachte het verdeelt in een diversiteit aan objecten, “ik” en anderen. Wie niet gehoorzaam is aan zichzelf, zal gecommandeerd worden door anderen. Niet gehoorzaam zijn of commanderen kent dezelfde oorsprong. Het is simpelweg hoe de collectieve geest het spel speelt. Welke kant van de medaille je speelt maakt niet uit, beiden vinden hun oorsprong terug als de vorm instort. Tijdens deze ervaring zijn we niet vrij omdat er vanuit angst op pad wordt gegaan. Totdat we inzien dat het niet persoonlijk is maar slechts een overtuiging een geloof dat ontstaan is in het verleden waaruit een “ik” is ontsproten. Deze overtuiging dit geloof aan het “ik” zal zich branden aan zijn eigen vuur voordat het kan herrijzen. De ruimte die overblijft heeft geen overtuiging of geloof nodig om te kunnen zijn wat het altijd al geweest is en altijd zal zijn. Liefde!!

Als we een hond leren gehoorzamen en het dier doet wat wij willen wordt hij beloond. Dat wat de hond geleerd heeft is niet van de hond zelf, maar een aangeleerd commando van de mens. Het heeft niets te maken met wie de hond in werkelijkheid is.

Op school leerde ik lezen en schrijven. Als ik het goed deed krijg ik een hoog cijfer en kreeg ik een schouderklopje. Ik ging geloven dat ik het was die goed kon lezen en schrijven. Terwijl het in feite een aangeleerd systeem is waar ik in ben gaan geloven, maar dat het niets te maken heeft met wie ik in werkelijkheid ben.

Er is niets mis mee om iets te leren. Alleen als het systeem of het te leren een verkeerde intentie omsluit kan het echte communiceren er niet meer doorheen schijnen, waardoor er vroeg of laat een conflict ontstaat. Ikzelf was trouwens niet goed in lezen en schrijven, dus mochten er foutjes in mijn tekst zitten dan is er ergens een verstoring opgetreden tussen het systeem en mij. Het gaat namelijk niet om de juiste spellingswijze, maar om de lading die ik tracht mee te geven aan de individuele woorden.

Om er nog wat dieper op in te gaan, geen woord wat ik hierboven beschreven heb is waar, maar ontstaan vanuit het systeem dat aangeleerd is. Het enige wat het kan doen is, verwijzen naar de intentie die eigenlijk vormloos is. Maar natuurlijk heeft ook het systeem zijn plek in het geheel want het is ontstaan vanuit het vormloze. Maar zodra het een vaste vorm krijgt verliest het, het “absolute” omdat elke vorm tijdelijk van aard is. Het heeft een begin en een eind. Voor het begin en na het eind is dat er wat er altijd al was en is en zal zijn. Het vormloze bewustzijn. 

Dus als we volledig geïdentificeerd raken met de tijdelijke vorm maken we onszelf tijdelijk waardoor het concept dood tot leven wordt gewekt. We worden bang om de vorm te verliezen dus gaan we allerlei mechanismen in het leven roepen om deze angst voor de dood te maskeren. We raken volledig verslaafd aan tijdelijke vormen. Er worden als het ware zoveel verschillende progamma’s op onze harde schijf gezet, die zelfs tijdens het slapen niet meer uit gaan of je midden in de nacht wakker maken omdat ze je iets belangrijks te melden hebben. Zoals ik al eerder aangaf alles heeft zijn plek, maar als het te veel bezit van je neemt, verlies je het contact met dat wat is; ‘Het vormloze bewustzijn’.

Je verliest het natuurlijk nooit echt want zelfs de tijdelijke vormen bestaan hieruit. Maar door de verdichting van de vormen ontstaat het gevoel van afgescheiden zijn. We gaan dan op zoek naar wie we werkelijk zijn. Een zoektocht die nodig is om er achter te komen dat je jezelf al bent. Het zoeken naar wie je werkelijk bent is een mooi proces waarin ik al veel mensen heb mogen bijstaan. Ik ben slechts een wegwijzer niet meer dan dat. Maar dit proces, waar zoveel mensen nu inzitten, gaat er voor zorgen dat de systemen en intenties ook getransformeerd zullen worden. Het individu zal de massa in gang gaan zetten. Als we naar de wereld van vandaag kijken zien we juist dat alle systemen aan het instorten zijn. Dit moet plaatsvinden ga niet mee in de angst die gezaaid wordt. Ook de politiek is aan het transformeren. Veel politici werken nu nog in dualiteit, of je bent een gebruiksvoorwerp of een vijand, echte transparantie zit er nog niet in. Maar het instorten zal zorgen voor een domino effect. Nogmaals dit moet plaatsvinden om de verandering in gang te zetten. Het zijn, in het grote plaatje, slechts de tijdelijke vormen die ineenstorten. De ruimte die tijdens deze transitie zal ontstaan zal onwennig aanvoelen en niet positief lijken, maar vanuit deze lege ruimte zal het nieuwe omhoog komen borrelen. Men moet eerst verbranden aan zijn eigen vuur, wil hij verrijzen. Het zal ontstaan vanuit het niets, ‘Het vormloze bewustzijn’.   

© Ronald Rhijnsburger. 





Scroll naar top