Feiten inzien voor feiten

Ronald Rhijnsburger

Feiten inzien voor feiten

Zou het niet werkelijk fantastisch zijn om niets meer te hoeven te verwerken of los te laten?

Dat wij in één klap vrij kunnen zijn van het vaak pijnlijke verleden?

Geen therapie meer volgen waar je jouw verhaal moet, mag, wilt vertellen? Geen regressies, geen stukje voor stukje en/of laagje voor laagje te analyseren, verwerken en loslaten?

Maar in één klap onthecht zijn van de pijnlijke gedachten, emoties en gevoelens.

Dit is niet alleen voor de gelukkigen onder ons, maar voor iedereen een feit.

Het is er namelijk altijd al geweest en zal er altijd zijn namelijk; NU en NU.

Hoe kan het dat een emotie of een gevoel van het verleden Nu pijn doet?

Is het misschien de herinnering?

Beter gezegd, de gedachte aan de herinnering die ons alles weer opnieuw laat beleven.

Waarom doen we dit toch?

Welke kracht gaat hier te werk?

Om het even luchtig te houden een voorbeeldje:

“Ik wilde graag toen ik jong was een blauwe fiets die ik gezien had voor mijn verjaardag. 

Mijn ouders wisten van mijn wens af, alleen had de fietsenmaker geen blauwe fietsjes meer, dus kreeg ik een rode fiets voor mijn verjaardag. Wat een stomme kleur! Ik wilde mijn ouders niet teleurstellen, dus deed ik heel blij, maar wat was ik teleurgesteld. Ik heb er nooit lekker op gefietst, sterker nog, als ik nu een nieuwe fiets zou kopen of een auto dan raad je het misschien al, dat word geen rode, ook zelfs geen blauwe, want die kleur is ook meteen afgeschreven om mij te dienen.

 

Het is er namelijk altijd al geweest en zal er altijd zijn namelijk; NU en NU.

Dit is natuurlijk een voorbeeld om even aan te geven hoe dingen vanuit het verleden ons vormen.

Begrijpelijk is het dat wanneer het traumatische ervaringen betreft dit moeilijker is in te zien. Maar probeer eens of je jezelf kritisch durft te onderzoeken, of de ervaringen in het verleden wel zijn zoals ze zijn, of hebben we er later in ons leven veel meer aan toegevoegd?

Ook al zijn de feiten verschrikkelijk, toch is het mogelijk om de gedachten, de herinnering los te zien van de verschrikkelijke ervaring.

Dat het verschrikkelijk en/of traumatisch was, is een feit waar we niet omheen kunnen. Maar de rest waar we onszelf mee misvormd hebben kunnen we los maken van de ervaring, waardoor de feit blijft wat het is. Maar waarom zou het nu nog zoveel pijn doen wanneer we feiten waarnemen?

Kunnen we onszelf niet in de herinnering storten zonder alle emoties en gevoelens die ons in bezit nemen?

Wat zouden we dan waarnemen? 

Het feit dat is wat het is. Je kunt het zien voor wat het is maar er is geen dwangmatigheid in onszelf om dit te veroordelen of onszelf er weer in te verdrinken.

Als we in een staat van stille waarneming verkeren en we zijn in staat om het te zien voor wat het nu op dit moment is, wat moet er dan nog losgelaten en verwerkt worden?

Moet daar nog steeds eindeloos over gesproken worden of geanalyseerd worden?

Of kunnen we er in één klap in directe waarneming vanuit vrijheid naar kijken?

 

© Ronald Rhijnsburger.

Moet daar nog steeds eindeloos over gesproken worden of geanalyseerd worden?

Een vraag?

Bel of mail ons met uw vraag.

  • 06-37686615
  • info@ronaldrhijnsburger.nl

De Salon filosoof

Afscheid nemen Ronald Rhijnsburger Hoofdstuk uit het boek De Salon Filosoof Een paar uur lag hij daar op zijn rug. Met zijn ogen open, starend naar het plafond.‘Kun je niet slapen?’ Hoorde hij naast zich. ‘Nee.’ Fluisterde hij zacht tegen zijn vrouw.‘Wat is er toch?’ Vroeg ze. ‘Je was de hele avond al zo afwezig.’

Read More »

Denken leidt tot gehechtheid

Denken leidt tot gehechtheid Ronald Rhijnsburger Denken leidt tot gehechtheid Wanneer je een kind zijn of haar speelgoed afpakt wordt het verscheurd door verdriet, alsof je ze iets vreselijks aandoet. Wanneer we een jongvolwassene of een volwassene zijn of haar speelgoed (veelal telefoon, tablet of wat er tegenwoordig ook voor apparaten zijn) afpakken, moet je

Read More »

Feiten inzien voor feiten

Feiten inzien voor feiten Ronald Rhijnsburger Feiten inzien voor feiten Zou het niet werkelijk fantastisch zijn om niets meer te hoeven te verwerken of los te laten? Dat wij in één klap vrij kunnen zijn van het vaak pijnlijke verleden? Geen therapie meer volgen waar je jouw verhaal moet, mag, wilt vertellen? Geen regressies, geen

Read More »
Share on facebook
Delen
Share on twitter
Delen
Share on linkedin
Delen
Share on whatsapp
Delen

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top